دلخوشم من چون گداي اين درم

هم گداي فاطمه هم حيدرم

سوي اين در هست دائم دست من

نيست حاجت بر سراي ديگرم

آبرويم از در اين خانه است

زين سبب از خلق عالم برترم

تا که آيد نام زيباي حسين (ع)

اشک آيد از دو چشمان ترم

روضه‌هايش چون به گوشم مي‌رسد

مي‌زند بر سينه و دل آزرم

کاش مي‌شد کربلا باشم شبي

تا به برگيرم مزار دلبرم

ياد دارم کودکي بودم ولي

شور عشقي بود دائم در سرم

تا که آيام محرم مي‌رسيد

مي‌نمودم رخت ماتم در برم

ياد دارم مانده در گوشم هنوز

گريه‌هاي بي صداي مادرم

اينچنين مي‌گفت با صد شور و شين

من فداي کام عطشان حسين (ع)

در میان قتلگه افتاده بود

سر به خاک پر ز خون بنهاده بود

زیر دست وپای دشمن آن غریب

دست و پا می زد به هر امن یجیب

خصم روی سینه اش بنشسته بود

استخوانهایش همه بشکسته بود

زینت دوش نبی بی سر شده

پاره زیر تیغ کین ، خنجر شده

ای کلیم الله زینب یا حسین

ذکرت اینک چیست بر لب یا حسین

چیست این ذکرت که آبم می کند

با اناالعطشان کبابم می کند

ای عزیز مادر ای نور دو عین

میوه قلبم فدایت، یاحسین

ای بریده سر که قلبت پاره شد

از کف مادر به جنت چاره شد

باز شد آغوش مادر بهر تو

اشک شد جاری ز حلق نحر تو

آه از آه و فغان مصطفی

وای از آوای جان مرتضی

--

سر ني در نينوا مي ماند اگر زينب نبود

كربلا در كربلا مي ماند اگر زينب نبود

چهره سرخ حقيقت بعد از آن طوفان رنگ

پشت ابري از ريا مي ماند اگر زينب نبود

چشــمه فرياد مظلوميت لب تشـــنگان

در كوير تفته جا مي ماند اگر زينب نبود

زخم زخمي ترين فرياد در چنگ سكوت

از طراز نغمه وا مي ماند اگـر زينب نبود

در طلوع داغ اصغر، استخوان اشك سرخ

در گلوي چشمها ميماند اگر زينب نبود

ذوالجناح دادخواهي بي سوار و بي لگام

در بيابانها رهــا مي ماند اگـر زينب نبود

در عبور از بســتر تاريخ ، سيل انقلاب

پشت كوه فتنه ها مي ماند اگر زينب نبود

توطبیب دل بیمار منی

تو تنــــها یــار مـــنی

سـید وسرورسالار منی

تو تــــنـها یــار مـــنی

دفعه اول تو کوچه ديدمش گفت داداشي مياي بازي کنيم؟ بعده اينکه

 بازيمون تموم شد گفت تو بهترين داداشه دنيايي ، وقتي بزرگتر شدم به

 دانشگاه رفتم چشام همش اونوميديد و ميخواستم از ته قلبم بگم عاشقشم

 دوسش دارم اما اون گفت تو بهترين دادشه دنيايي وقتي ازدواج کرد من

 ساقدوشش بودم بازم گفت تو بهترين دادشه دنيايي و وقتي مرد من زيره

 تابوتشو گرفتم مطمئن بودم اگه ميتونست حرف بزنه ميگفت تو بهترين

 دادشه دنيايي چند وقت بعد وقتي دفتره خاطراتشو خوندم ديدم نوشته

 عاشقت بودم دوست داشتم اما ميترسيدم بگم برا همين ميگفتم تو بهترين

                                        دادشه دنيايي..!

افسون عشق

باز هم دنباله دارد

با تو بودن بی تو بودن

باز هم دنباله دارد

شعر بودن را سرودن

تا به کی باید بمانم

شعر حسرت را بخوانم

تا به کی از تو بخوانم

بی تو و تنها بمانم

تا به کی عشق تو را با جان و دل از خود بدانم

ای همه بود و نبودم

ای همه تار و پودم

تا به کی باید به این قلب بلورین دل بدوزم

پس بگو آن حس ویرانی کجاست؟

پس بگو آن عشق مستانی کجاست؟

من چرا باید بمانم

از تو من اما نخوانم

پس بیا تا در نگاهت

عبور بايد کرد وگرنه حرمت اين نفس حرام خواهد شد .

عبور بايد کرد وگرنه شبانه هاي اشک آلودم فراموش خواهند شد .

عبور بايد کرد از اين هياهو هاي پوچ در پوچ ، از اين دلمردگي هاي تو در تو ، از اين سردر گمي هاي پيچ در پيچ .

عبور بايد کرد از ازدحام اين سايه ها ، از انسداد اين دقيقه ها .

بايد گذشت و عبور کرد از اين چهار راه هاي بي راه ، از اين شاهراه هاي بي شاه ،

از کنار اين شبهاي بي ماه .

عبور بايد کرد تا اين ساحل طوفاني نشده، تا چشمهايم باراني نشده ، تا اين غم خودماني نشده .

بايد عبور کرد از مقابل اين نگاه هاي يخ زده ، از پريشاني اين خيال هاي شب زده ، از تراکم اين کلمات وحشت زده .

عبور بايد کرد تا افق پيداست ،

عبور بايد کرد تا جاي قدمهايت برجاست ،

عبور بايد کرد تا خدا اينجاست .

قاتل حرفه اي

مي كشمت اگه يه روز با غريبه ببينمت

گل مني نميزارم دست ديگه بچيندت

گولم زدي اما بدون يه روز سراغ تو ميام

با خنجري تشنه واسه سينه ي داغ تو ميام

ميميرم و ميسوزم از اين حيله و نيرنگ تو

مگه چه كردم با دلت،عمري بودم تو چنگ تو

قانون تو تو عاشقي هوسه

مي كشمت دستم بهت برسه

يه ته سيگار مونده رو ميز،يه ما تيكي يكي تميز

گفتي به من تنها بودي،كي بوده پس اينجا عزيز

واي كه دلم داره ديگه دق مي كنه،پر ميزنه

شب خوشيت تموم ميشه،صبح منم سر ميزنه

نفس نفس ميزنم و از دور تماشات مي كنم

رفتي با اون مرد غريب نديدي نگات مي كنم

قانون تو، تو عاشقي هوسه

                                       مي كشمت دستم بهت برسه.