دلخوشم من چون گداي اين درم

هم گداي فاطمه هم حيدرم

سوي اين در هست دائم دست من

نيست حاجت بر سراي ديگرم

آبرويم از در اين خانه است

زين سبب از خلق عالم برترم

تا که آيد نام زيباي حسين (ع)

اشک آيد از دو چشمان ترم

روضه‌هايش چون به گوشم مي‌رسد

مي‌زند بر سينه و دل آزرم

کاش مي‌شد کربلا باشم شبي

تا به برگيرم مزار دلبرم

ياد دارم کودکي بودم ولي

شور عشقي بود دائم در سرم

تا که آيام محرم مي‌رسيد

مي‌نمودم رخت ماتم در برم

ياد دارم مانده در گوشم هنوز

گريه‌هاي بي صداي مادرم

اينچنين مي‌گفت با صد شور و شين

من فداي کام عطشان حسين (ع)

در میان قتلگه افتاده بود

سر به خاک پر ز خون بنهاده بود

زیر دست وپای دشمن آن غریب

دست و پا می زد به هر امن یجیب

خصم روی سینه اش بنشسته بود

استخوانهایش همه بشکسته بود

زینت دوش نبی بی سر شده

پاره زیر تیغ کین ، خنجر شده

ای کلیم الله زینب یا حسین

ذکرت اینک چیست بر لب یا حسین

چیست این ذکرت که آبم می کند

با اناالعطشان کبابم می کند

ای عزیز مادر ای نور دو عین

میوه قلبم فدایت، یاحسین

ای بریده سر که قلبت پاره شد

از کف مادر به جنت چاره شد

باز شد آغوش مادر بهر تو

اشک شد جاری ز حلق نحر تو

آه از آه و فغان مصطفی

وای از آوای جان مرتضی

--

سر ني در نينوا مي ماند اگر زينب نبود

كربلا در كربلا مي ماند اگر زينب نبود

چهره سرخ حقيقت بعد از آن طوفان رنگ

پشت ابري از ريا مي ماند اگر زينب نبود

چشــمه فرياد مظلوميت لب تشـــنگان

در كوير تفته جا مي ماند اگر زينب نبود

زخم زخمي ترين فرياد در چنگ سكوت

از طراز نغمه وا مي ماند اگـر زينب نبود

در طلوع داغ اصغر، استخوان اشك سرخ

در گلوي چشمها ميماند اگر زينب نبود

ذوالجناح دادخواهي بي سوار و بي لگام

در بيابانها رهــا مي ماند اگـر زينب نبود

در عبور از بســتر تاريخ ، سيل انقلاب

پشت كوه فتنه ها مي ماند اگر زينب نبود

توطبیب دل بیمار منی

تو تنــــها یــار مـــنی

سـید وسرورسالار منی

تو تــــنـها یــار مـــنی